Len ponad wszystko

SUROWIEC

Rośliny, na bazie których powstają lniane produkty, występują w wielu częściach świata, zarówno w strefie umiarkowanego klimatu jak i w okolicach tropikalnych. Szczególnie zróżnicowane gatunki rosną w południowej Europie i północnej Afryce. Materiał do lnu lubi słońce, ciepło, kamienne podłoże, W Polsce, choć nie ma idealnych warunków do uprawy lnu, to jednak występuje tu kilka gatunków roślin lnianych. 

Dowiedz się więcej o produktach lnianych
Dowiedz się więcej o produktach lnianych - 2

HISTORIA DALEKA…

Dzieje uprawy lnu mają kilka tysięcy lat. W dalekiej starożytności zszywano nim skóry, traktując jak sznurek. Już w Egipcie u faraonów tkanina lniana pojawia się, jako cienki i przejrzysty materiał, którego jakość możemy do dziś podziwiać na malowidłach i w hieroglifach opisujących produkcję i wykorzystanie lnu. W biblijnych przekazach ,,plag egipskich’’ pojawia się zniszczenie przez gradobicie ,,lnianego kwiecia’’. Uprawą lnu i tkaniem materiału zajmowały się pokolenia mieszkańców państw z obszaru wybrzeża Morza Śródziemnego. 

 

…I BLISKA

W kolejnych stuleciach starożytności i średniowiecza len pojawia się jako szata kapłanów i władców, ozdabia świątynie i pałace, jest przedmiotem zorganizowanej produkcji i handlu na szeroką skalę. Jego wykorzystaniu towarzyszyło doskonalenie techniki uprawy roślin oraz coraz bardziej wyrafinowane produkcje tkanin. Przełom w obróbce nastąpił wraz z rewolucją przemysłową i w XIX wieku len stał się podstawą rozwoju włókiennictwa poprzez przędzenie na mokro włókna. Wzrost liczby ludności w Europie, spowodował też rozwój przemysłu tekstylnego (Manchester i wiele innych miast). Ale lniana odzież nie była dla wszystkich. Ubrania z tego produktu i dekoracje od zawsze uważano za atrybut elegancji i wysokiej pozycji społecznej.   

MIEJSCE PRACY

Warsztat tacki znajdował się najczęściej w kuchni. We wspomnieniach Polaków z okresu międzywojennego (1918-1939) zachował się opis takiego miejsca pracy. ,,Całe mieszkanie składało się z niskiej, ciemnej izby zapchanej gratami. W jednym kącie stał mebel, coś w rodzaju tapczanu, zbyty ze starych desek. Był ze dwa metry długi i tak samo szeroki, przy ścianie widniał wąski stół ciągnący się aż do następnego kąta. Blisko drzwi sterczał nieforemny piec zbudowany z cegieł i kamienia. Resztę miejsca zajmował stojący pod oknem warsztat tkacki, paczki z cewkami oraz półki pełne płótna i łachów. Na pozostałej pośrodku izby przestrzeni niewiele większej niż metr kwadratowy bawiło się czworo dzieci. Żonę naszego znajomego zastaliśmy pracująca przy wart szabacie tkackim. Rękami pociągała za sznurek przerzucając czółenko, a nogą zmieniała nicienniki’’. 

Serdeczne podziękowania dla autora filmu - Muzeum Wsi Kieleckiej - za możliwość podzielenia się wiedzą o tradycyjnej formie powstawania lnianej tkaniny

PRZEMYSŁ I SPÓŁDZIELNIE

Produkcja włókiennicza przyczyniła się w zdecydowanym stopniu do rozwoju Łodzi. Kto oglądał (lub czytał) ,,Ziemię obiecaną’’, ten wie jak bardzo zmieniło się oblicze tego miasta i rejonów sąsiednich. Bo w oparciu o włókiennictwo (także len) rozwijały się takie podłódzkie miasta, jak: Zgierz, Pabianice, Konstantynów, Aleksandrów i inne. Nawet w odległym o 70 km Turku podstawą utrzymania było tkactwo oparte na lnie. Związany rodzinnie z tym terenem przedwojenny generał (i premier RP) Felicjan Sławoj Składkowski propagował wśród rolników uprawę lnu, a w samym mieście założył spółdzielnię ,,Tkacz’’ która funkcjonowała do lat 90-tych XX wieku. Życie codzienne w łódzkim okręgu przemysłowym oparte było na produkcji włókienniczej opartej głownie o bawełnę i len. Tekstylny boom trwał ponad sto lat.

Produkt dodany do listy życzeń

Strona korzysta z plików cookies. Więcej informacji można znaleźć w polityce prywatności.